తెలుగు సాహిత్యానికి ఒక త్రోవ చూపిన మహాకవులు.

తెలుగు సాహిత్య చరిత్రలో నన్నయ, తిక్కన, ఎర్రనలకు విశిష్టమైన స్థానం ఉంది. ఈ ముగ్గురు మహాకవులు సంస్కృత మహాభారతాన్ని తెలుగులోకి అనువదించి, తెలుగు భాషకు కావ్యగౌరవాన్ని తీసుకొచ్చారు. వీరిని గౌరవంగా “కవిత్రయం” అని పిలుస్తారు. వారి రచనలు భాషా వైభవానికే కాకుండా, ధర్మం, నీతి, మానవ స్వభావం వంటి అంశాలకూ అద్దం పడతాయి.

నన్నయ భట్టారకుడు 

నన్నయను ఆదికవిగా పరిగణిస్తారు. రాజరాజ నరేంద్రుని ఆస్థాన కవిగా ఉన్న ఆయన, మహాభారతంలోని ఆదిపర్వం, సభాపర్వం, అరణ్యపర్వంలోని కొంత భాగాన్ని తెలుగులో రచించారు. ఆయన రచనలో సంస్కృత పదసంపద, తెలుగు నుడికారం చక్కగా కలిశాయి. తెలుగు వ్యాకరణ సంప్రదాయానికి కూడా నన్నయ సేవ చేసినట్లు సాహిత్య చరిత్ర చెబుతుంది.

తిక్కన సోమయాజి

నన్నయ ప్రారంభించిన అనువాదాన్ని తిక్కన ముందుకు తీసుకెళ్లారు. ఆయన విరాటపర్వం నుంచి స్వర్గారోహణపర్వం వరకు మహాభారతంలోని పదిహేను పర్వాలను తెలుగులో రచించారు. సరళమైన, ప్రవాహవంతమైన భాష, భావాన్ని స్పష్టంగా చెప్పే శైలి ఆయన ప్రత్యేకత. హరిహరాద్వైత భావనను ప్రతిపాదించిన ఆయన రచనల్లో భక్తి, తాత్త్వికత కూడా కనిపిస్తాయి.

ఎర్రన కవి 

నన్నయ అసంపూర్ణంగా వదిలిన అరణ్యపర్వంలోని మిగిలిన భాగాన్ని ఎర్రన పూర్తి చేశారు. ఈ విధంగా ముగ్గురు కవుల కృషితో తెలుగు మహాభారతం సంపూర్ణమైంది. ఎర్రనకు “ప్రబంధ పరమేశ్వరుడు” అనే బిరుదు ప్రసిద్ధి. ఆయన రచనల్లో భక్తి, భావుకత, పదసౌందర్యం ప్రత్యేకంగా మెప్పిస్తాయి.

కవిత్రయం అందించిన వారసత్వం

ఈ ముగ్గురు కవుల రచనా శైలులు వేర్వేరైనా, తెలుగు సాహిత్యాన్ని సమృద్ధి చేయాలనే లక్ష్యం ఒక్కటే. వారి మహాభారతం తరువాతి కవులకు మార్గదర్శకమై, తెలుగు భాషలో అనువాద సాహిత్యం, కావ్యరచన అభివృద్ధికి పునాది వేసింది. కవిత్రయం గురించి చదవడం అంటే తెలుగు భాషా వికాసాన్ని, మన సాహిత్య వారసత్వాన్ని తెలుసుకోవడమే.

********